Hergebruik hoogovengas moet CO2-uitstoot staalproductie verlagen

Kennisinstituut ISPT heeft een model gepresenteerd waarin aangepaste hoogovens koolmonoxide leveren als grondstof voor de chemische industrie. Het instituut wil daarmee de CO2-uitstoot verminderen en bestaande staalinstallaties blijven gebruiken. Volgens ISPT tonen Tata Steel en ArcelorMittal belangstelling, maar moet de economische haalbaarheid nog worden uitgewerkt.

Het Institute for Sustainable Process Technology presenteerde het voorstel tijdens zijn jaarcongres in Terneuzen. Het model richt zich op aanpassing van het hoogovenproces, blijkt uit een door ISPT gepubliceerd congresverslag. Door de samenstelling van het ingeblazen gas te veranderen, zou de koolmonoxide uit het proces eenvoudiger beschikbaar komen voor chemische productie.

CO2 terug de hoogoven in

In een hoogoven wordt koolstof gebruikt om zuurstof aan ijzererts te onttrekken. Daarbij ontstaan CO2 en koolmonoxide. De stikstof uit de ingeblazen lucht bemoeilijkt volgens ISPT het gebruik van deze gasstroom. Het instituut stelt daarom voor een mengsel van zuurstof en CO2 toe te voeren, waarbij CO2 de stikstof vervangt.

Het uitgaande gas zou vervolgens worden gescheiden. De CO2 gaat terug naar de hoogoven, terwijl de koolmonoxide als grondstof kan dienen voor onder meer methanol en brandstoffen. In de eerste fase blijft de staalfabriek kolen gebruiken, maar wordt de koolstof daaruit opnieuw benut in de chemische industrie. Op langere termijn wil ISPT ook afvalplastic inzetten als koolstofbron voor de staalproductie.

Economische haalbaarheid nog open

ISPT heeft het idee voorgelegd aan Tata Steel en ArcelorMittal. Volgens het instituut toonden beide staalbedrijven interesse. Concrete investeringsbesluiten of een planning voor toepassing noemt het verslag niet. Voor uitvoering is samenwerking nodig met chemiebedrijven die de koolmonoxide kunnen verwerken.

Tijdens het congres vielen vragen over de concurrentiepositie van de beoogde eindproducten. Die zijn in de eerste fase nog gebaseerd op fossiele koolstof en moeten concurreren met producten uit bestaande fossiele productieroutes. Hoe die keten economisch kan functioneren, moet nog worden uitgewerkt.